La Nina - Flamenco dans
Janine Keijzer "La Nina" danst flamenco sinds 1988. Ze studeerde in 1990 af als cultuursocioloog aan de UvA,
en legde zich snel daarna volledig toe op de flamencodans. Ze nam flamencolessen van de meest vooraanstaande
flamencodansers en -danseressen. Aanvankelijk in Nederland, maar vanaf '91 ook steeds meer in Spanje.
Zij volgde meerdere malen inspirerende lessen & workshops bij dansers als Isabel Bayon, Rafaela Carrasco,
Eva la Yerbabüena, Belen Maya, Javier Latorre, Joaquin Grilo, Mercedes Ruíz, Rocio Molina, Elícia La Truco,
Adela Campallo, Pepa Molina, La Tacha, Andres Marín, Sylvia de Paz, Farruquito, Pastora Galván, Maria del Mar Moreno,
Alicia Marquez, Ursula Lopez en Manuel Betanzos e.v.a., die allemaal tot de absolute flamencotop van de afgelopen
15 jaar behoren.
Ook bij beroemde oudere dansers zoals Manolete, Concha Vargas, Merche Esmeralda en Carmen Cortés, volgde zij lessen.
Vanaf 1994 is La Nina gaan lesgeven; aanvankelijk aan beginners, maar vanaf 1998 ook steeds meer aan (ver)gevorderde
amateurflamencodansers. Ook geeft ze lessen aan kinderen, bedrijven, en geeft ze eenmalige workshops etc.
Sinds 2000 staat La Nina met grote regelmaat op het podium. Optredens en projecten lopen uiteen van flamenco-optredens pur sang, tot aan diverse showprojecten met choreografieën voor meerdere dansers, of voor speciale gelegenheden, waarin flamenco gemengd wordt met klassieke muziek en andere muzieksoorten. Momenteel heeft ze haar eigen groep ‘Mezcla Flamenca’ waarvan de basis gevormd wordt door La Nina, Edsart Udo de Haes (gitaar) en Mario Garcia Blanco (dans/zang). Op de pagina actueel staan de optredens en projecten van de laatste 2 jaar beschreven.
"Ik geloof dat flamenco in de allereerste plaats appelleert aan je diepste gevoelsleven.
Alle kracht, hoop, wanhoop, verdriet en vreugde zijn te vinden in flamencomuziek.
Ik probeer hier regelmatig aan te herinneren in mijn lessen. Verder moet je ook
gewoon je best doen om te begrijpen waar je mee bezig bent, zowel muzikaal technisch
als fysiek. Een goed ritmegevoel is heel belangrijk, maar ook de wil om er iets van
te maken, niet te snel te denken dat iets te moeilijk is.
Tegelijk moet je flameno
niet 'opblazen en mystificeren'. Mijn ervaring van flamenco is dat iedereen wiens
hart er voor openstaat er iets van kan leren, al is het maar hoe je goed in compás
(de maat) klapt. Iets van jezelf leggen in een dans, voelt uiteindelijk voor mij
als het belangrijkste, zowel voor mezelf als voor de leerlingen.
Voor mijzelf
als artiest geldt bovendien dat ik enorm kan genieten van de samenwerking met
en het talent van mijn flamencocollega's. Samen zet je iets unieks neer, dat iedere keer weer anders uitpakt".
La Nina's flamencostijl houdt het midden tussen klassiek en modern, met vrouwelijke, gracieuze arm- en handbewegingen, en muzikaal voetenwerk. Ook danst ze met castañuelas (castagnettes), abaníco (waaier), mantón (omslagdoek) en sombrero (hoed).
La Nina zang
Naast haar dans zingt La Nina tijdens haar optredens lichte flamencovormen zoals Sevillanas en Rumba, maar
ook andere stijlen als Latin en Bossa Nova.
Daarnaast speelt ze cajón en piano en is ze kunstenaar: zie pagina La Nina maakt kunst.
